Mijn interdisciplinaire werk wordt gedreven door politiek, zwijgcultuur en seksualiteit. Ik maak grote tekeningen die ik gebruik voor de film die ik aan het maken ben: een hybride feature ‘IJdel Licht’ die gaat over de oorlogsjaren van de bekende Nederlandse dichter en schilder Lucebert. Onder de druk van de naoorlogse tijdgeest zweeg Lucebert over zijn nazisympathieën. In de eerste fase was de werktitel ‘Hé Blauwtje’ en het doel was een korte animatie als oorlogsfilm. Ik stelde een filmteam samen met producer en filmmaker Digna Sinke (SNG Film) en tot op heden adviseert Sinke en heb ik deskundigen aan het team toegevoegd. Op gezette tijden en op uiteenlopende locaties presenteer ik work-in-progress stadia van het filmproject met screening, jazzconcert, poëzievoordracht en visuele kunst.
Om me met mijn werk politiek te profileren begon ik in 2013 een project met de titel To Draw Politically. In 2016 schreef Jelle Bouwhuis over mijn werk het belangrijke essay Madame Mao, dat als bijlage in mijn kunstenaarsboek Innocent was gestoken en in China vanwege de censuur eruit werd gehaald. Madame Mao werd doodgezwegen en mijn serie grote tekeningen/aquarellen maakte ik tijdens een residentie van 9 maanden in Chongqing (2014/15). Mijn erotische poëziefilms Pygmalions Bride (2016) en Apollo’s Song (2022) zijn feministisch getoonzet, de eerste door het gedicht de tweede door het plot. Het thema van mijn controversiële performance Qizi in het Chinese European Art Centre (CEAC, 2018) ging over seksueel grensoverschrijdend gedrag. Mijn feministische kijk op mannelijke overheersing begon in mijn pubertijd. Ik noemde mijn moeder een Dolle Mina en ik heb de vrouwelijke sekse, ook in mijzelf, altijd willen versterken. Kunstenaar en schrijver Hanne Hagenaars schreef diepgaand over The Mother in Innocent: “Pedro Bakker makes drawings about his mother, about the drama that occurred in his youth, because it is impossible to not speak about that”. Rondom mijn moeder had vooral mijn familie een verstikkende zwijgcultuur geschapen, waardoor mijn moeder zweeg tot in mijn volwassenheid over haar TBS-veroordeling. Om dat beklemmende gevoel van schaamte achter me te laten heb ik tijdens mijn Masterstudie Artistic Research de serie grote tekeningen Burnt Home aan mijn moeder gewijd (2009). Is het zwijgen van Lucebert vergelijkbaar met dat van mijn moeder?
Pedro Bakker (1952) woont en werkt in Friesland (NL). Hij studeerde aan de Academie voor Beeldende Vorming (Tekenen) en aan de Universiteit van Amsterdam (Filosofie). Eerder was hij schilder en afwisselend schrijver over kunst. In 2006 veranderde zijn deelname aan een existentialistische retraite/Militant Bourgeois zijn artistieke houding, van het schilderen van een betekenisloos onderwerp naar het tekenen van een autobiografisch thema. In 2010 studeerde hij af aan de Universiteit van Amsterdam (MA Artistic Research) met een solotentoonstelling MUM in W139, Amsterdam. Na een succesvolle solotentoonstelling Burnt Home bij Witzenhausen Gallery in New York, tekende Pedro Bakker zijn serie L'Éternel Retour. Ma Mère en Georges B. (1943). Het verhalende en filmische karakter van zijn tekeningen leidde tot zijn eerste stappen op het gebied van animatie en scenarioschrijven. Internationaal werden grote gekleurde tekeningen getoond en was hij lange tijd artist-in-residence in grote steden in China. In 2016 en in 2021 ontving hij de 4-jarige beurs Bewezen Talent (Gevestigd Kunstenaar) van het Mondriaan Fonds om aan zijn meerjarige projecten te werken. In 2017 ontving hij de Gerrit Bennerprijs en had hij een solotentoonstelling in het Fries Museum. Veel van zijn werken bevinden zich in de collectie van het Fries Museum. Pedro Bakker heeft in Nederland en China talloze presentaties, optredens, filmvertoningen en lezingen verzorgd.